|
Theo
(2002)
|
Vandaag
heb ik vastgesteld dat ik een grote fout maakte in het verleden.
Ik had de beslissing om bij Solodair toe te treden reeds veel vroeger moeten
nemen.
Ik heb heel erg genoten van de namiddag, maar vooral van het aangename
gezelschap van al die lieve mensen, waarvoor mijn dank.
|
|
Marina (2001)
|
Na enkele jaren thuis te hebben zitten kniezen na mijn
scheiding, maakte ik via een collega kennis met Solodair, toen nog in zijn
kinderschoenen.
Het ledenaantal begon stilletjesaan te groeien, met het gevolg dat er –voor
mij- een mooie vriendenkring ontstond. Ik heb veel mooie momenten beleefd bij
Solodair, als deelnemer en als medewerker, tot de witte prins op het paard
kwam.
|
|
Erik (2002)
|
Mijn idee van Solodair?
Eigenlijk alleen maar positieve commentaar !
Enige nadeel zou de beperkte grootte van de groep kunnen zijn. Anderzijds is
er de toffe sfeer, het betere niveau en de kleinschalige (maar veel meer
persoonlijke) werking die meer weg heeft van een vriendenkring. Er is een
gezonde mentaliteit van verdraagzaamheid en gemeende interesse voor elkaar.
|
|
Maggy (2002)
|
En genieten, dat deden we allemaal…
van het eten, van de literaire ontmoetingen,
van de muziek, van de zonovergoten wandeling…
Meer moet dat niet zijn !
|
|
Vera (2008)
|
Na meer dan anderhalf jaar weg te zijn geweest, ben ik heel blij
dat ik opnieuw een proeversperiode mag meemaken. Alhoewel de groep het
momenteel moeilijk heeft, werd ik met open armen terug ontvangen en voelde ik
mij heel welkom.
Ik sta volledig achter de visie van Solodair. Het mooiste op dit ogenblik is
dat het niet enkel een visie op papier is, maar door de kleine groepjes zie
je ze ook echt in de werkelijkheid waar maken. Solidair in het solo gaan met
aandacht voor ieders eigenheid, ieders verhaal, ongeacht rang, stand,
leeftijd, huidskleur, geslacht, opleiding… Want is een ander zijn verhaal ook
niet een stukje ons eigen verhaal ? We hebben allemaal ons rugzakje al mee.
Was het in de wereld ook maar zo (zucht !).
Het voelt helemaal juist. Je biedt activiteiten aan waardoor je een steuntje
aanreikt om uit het isolement te komen waarin je kan belanden als je plots
alleen komt te staan.
|
|
Godfried (2001)
|
Blijkt dat de doelgroep Solodair veel leden heeft met een brede
culturele interesse en dat de leesclub beantwoordt aan een behoefte.
Het zijn tot nu toe heel leuke avonden geweest : heel inspirerend, soms
confronterend, met toffe mensen en (h)echte contacten.
|
|
Els (2009)
|
Een doorleefde indruk van een proever.
Ik heb een tijdje geleden info gevraagd over Solodair en wil even zeggen dat
jullie er direct voor zorgen dat je je welkom voelt !
Proficiat ook dat jullie ‘single zijn’ als iets normaals, niet zielig
beschouwen en niet als iets dat dringend moet veranderen of worden opgelost…
heel aangenaam !
|
|
Monique (2000)
|
Ik ben altijd al een ‘langzame starter’ geweest als ik tot een
vereniging toetreed. Ik wil eerst de kat uit de boom kijken, zien of ik mij
niet engageer voor dingen waar ik niet echt achter sta. Mijn werkwijze heeft
echter een nadeel : ik blijf altijd wat aan de kant staan en heb daardoor
niet echt het gevoel erbij te horen – en dat was toch één van de redenen om
lid te worden.
Maar samenwerken (meer nog dan activiteiten die je consumeert) geeft een
samenhorigheidsgevoel en een nauwer contact met de anderen. Het is wellicht
die kleine verantwoordelijkheid om goed werk af te leveren die dit
veroorzaakt.
Na een paar keer als gelegenheidshelper (eindejaar, fuif) ‘geproefdraaid’ te
hebben, was de stap naar een bestuurstaak niet meer zo groot. En dan komt er
een aspect bij, een verantwoordelijkheid naar de vereniging toe, en dit leidt
dan weer tot meer deelname aan activiteiten. En zo ben ik dan na jaren
passief lidmaatschap een écht Solodairlid geworden.
En ik heb er nog geen moment spijt van !
|
|
Fabienne (2004)
|
Vandaag de SOL-dag.
Ja hoor, vandaag is het te doen ! Vandaag zal je in Leuven de sterren zien
glanzen vanaf 17 uur. Neen hoor, het is nog geen nacht.
Chut ! Luister ! Meeslepende muziek, verleidelijke ambiance, heerlijke
geroosterde geur… de BBQ van Solodair. Je moet het absoluut meemaken. Of weet
je niet wat lief, sympathiek, solidariteit is ? Ik gun het je…
|
|
Kaat (2000)
|
Maandag laat ik een berichtje achter op een antwoordapparaat.
Benieuwd wanneer ik een reactie krijg.
Dezelfde avond al, heel vriendelijk en verwelkomend. De volgende dag reeds
vind ik het programma in mijn mailbox. Zij laten er geen gras over groeien,
ik dus ook niet...
Ik heb het gevoel dat ik terug leef !
Bedankt, Solodair !
|
|
Christoph (2009)
|
Een ervaring van een sympathisant.
Ik was met Bart op de paasfeesten en Bart zei me dat hij ging Chinezen met de
vereniging. Daar ik nog niets anders gepland had, vond ik het niet zo een
slecht idee om mee te gaan.
Het was best een gezellige avond : wat toffe babbels, goeie sfeer en
entourage.
Ik heb het resultaat gezien van al je organisatie-, redactie- en plak &
plooiwerk: in één woord impressionnant. Zo een drietal activiteiten per week,
telkens een mooie keuze.
De mensen zijn enthousiast : PUIK !
|